![شعر طنز و معروف ترین شاعران طنز پرداز عصر مشروطه شعر طنز](https://payanbama.ir/wp-content/uploads/2024/01/شعر-طنز.jpg)
قیمت 19,000 تومان
شعر طنز
شعر طنز و معروفترین شاعران طنزپرداز عصر مشروطه و تحلیل آن ها
3-1. بخش یکم: شعر طنز …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
3-1-1. کلّیات شعر طنز و معروف ترین شاعران طنز پرداز عصر مشروطه …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
3-1-2.تعریف طنز…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
3-1-3. نگاهی به جایگاه طنز در ادبیّات پیش از مشروطیّت…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
3-2. بخش دوم: معروفترین شاعران طنزپرداز عصر مشروطه…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
3-2-1. ایرجمیرزا…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
3-2-2. سیّد اشرفالدّین قزوینی( نسیم شمال)…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
3-2-3. میرزاده عشقی…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
3-2-4. عارف قزوینی…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
3-2-5. میرزا علی اکبرخان دهخدا…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
3-2-6. ادیبالممالک فراهانی …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
3-2-7. ابوالقاسم لاهوتی…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
3-2-8. ملکالشّعرای بهار…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
3-2-9. فرّخی یزدی…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
تحلیل گفتمان مسائل اساسی طنز در شعر معروفترین شاعران مشروطه……………………………………..
4-2-1. ایرجمیرزا…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
4-2-2. سیّد اشرفالدّین حسینی…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
4-2-3. میرزاده عشقی…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
4-2-4. عارف قزوینی…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
4-2-5. میرزا علی اکبرخان دهخدا…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
4-2-6. ادیبالممالک فراهانی…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
4-2-7. ابوالقاسم لاهوتی…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
4-2-8. ملکالشّعرای بهار…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
4-2-9. فرّخی یزدی…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
4-2-10. جدولِ برآيند گفتمان کلان حاکم بر شعر طنز در عصر مشروطه…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
منابع شعر طنز و معروف ترین شاعران طنز پرداز عصر مشروطه
شعر طنز و معروفترین شاعران طنزپرداز عصر مشروطه
شعر طنز
کلّیات
طنز و علیالخصوص شعر طنز از لطایف و ظرایف خاصّی برخوردار است. طنز، هجو، هزل و… گرچه دارای افتراقاتی هستند، امّا وجه اشتراکی، همچون لبخند آنها را به هم پیوند زده است. شوخی و خندهای که غالباً نه از سرِ بیمسئولیتی و بیخود شدن از خود پدید میآید، بلکه عملی برآمده از تفکّری عمیق در دورن است. طنز ساختارشکنی است و نویسنده در پیِ آن است تا با ایجاد یک فضای مبتنی بر تناقضات، سخن خود را بر پیکرهی عقل و روح مخاطب حکّاکی کند.
گرچه برخی ریشههایی قوی برای طنز مرسوم فعلی که صبغهای اجتماعی به خود گرفته است، در ادبیّات کلاسیک ایران قائل نیستند، امّا به هر تقدیر نمیتوان از لطافتها و زبردستیهای طنّازانهی بزرگان ادبی همچون حافظ، سعدی، مولانا و … چشمپوشی کرد. به نظر میرسد که محقّقان بیشتر به دنبال طنز اجتماعی در آثار ادبی قدیم ایران هستند و کمتر به لطافتهای بیانِ شیوایِ شعرای حکیم ایران در تعلیم و تعلّم توجّه نمودهاند.
سراجالدّین قمری آملی (میان 550 تا 625 هجری) که نمونهای از طنزپردازان گمنام، امّا موفق قرن ششم و هفتم هجری قمری است در مثنوی «کارنامه»ی خود، علل گرایشش به دایرهی طنز را اینگونه توجیه میکند: معلوم است که آدمیزاد را از عالم غیب که آنرا امر میگویند و از عالم شهادت که آن را خَلق میگویند، آفریدند. یکی عالم روح است و دیگری عالم جسم. چنانکه شاعر اشارت کردهاست و گفته: «ترا از دو عالم بر آوردهاند».
هرچه در عالم جدّ است بیشتر از عالم نفسانی است و هر چه در عالم هزل است از نتایج جسم است و ابّهت مردم را از آنکه گاهگاه طیران طبع بیشتر به سوی هزل باشد و بد نیست که گفته: «جد همه ساله خون مردم بخورد». و نیز به تجربه معلوم شد که مردم هزل را بیشتر خریداری میکند که جدّ را، خاصه در این روزگار و اهتزاز و نشاطی که از هجو زایَد، بیشتر از آن است که از مدح خیزد. زیرا که اغلب مردم مستحقّ نکوهشند. چون مردم را هجو گویی «وضع الشیء فی موضعه» باشد و لذّت عبارت است از ادراک چیزی ملایم و موافق. پس چون هجوِ مردم گویی، حقّ به مستحقّ رسانیدهباشی و کسی که سامع بود چیزی موافق ادراک کرده باشد، لذّت خوشتر». (فرجیان،1370، ص 799)
از همینرو در این بخش، سعی داریم تا نگاهی بر پیشینهی طنز در ادبیّات ایران داشته باشیم و تعریفی جامع از مبنا و مفهوم طنز ارایه دهیم و از این طریق، به موضوع طنز در عصر مشروطه بپردازیم.
شعر طنز و معروف ترین شاعران طنز پرداز عصر مشروطه
جهت مشاهده نمونه های دیگر از ادبیات ، پیشینه تحقیق و مبانی نظری پایان نامه های علوم سیاسی کلیک کنید.
نمونه ای از فهرست منابع شعر طنز و معروف ترین شاعران طنز پرداز عصر مشروطه
- آجوداني، ماشاءالله، (1381)، يا مرگ يا تجدّد، تهران، نشر اختران.
- آدميت، فريدون (1340)، فکر آزادي و مقدّمهی نهضت مشروطيّت، تهران، انتشارات سخن.
- آرينپور، يحيي (1387)، از صبا تا نيما، تاريخ 150 سالهی ادب فارسي، تهران، انتشارات زوّار.
- آفاري، ژانت (1385)، انقلاب مشروطهی ايران، ترجمهی رضا رضايي، نشر بيستون.
- ادوارد، سعيد (1380)، نقش روشنفکر، ترجمهی حميد عضدانلو، تهران، نشر ني.
- اديبالممالک فراهاني (1355)، ديوان کامل، به تصحيح و حواشي وحيد دستگردي، تهران، شرق.
- (1380)، دیوان کامل، به کوشش مرتضی برزآبادی فراهانی، انتشارات فردوسی.
- اردستاني، علي (1388)، ساختار و ماهيت روششناسي در علم سياست، نشر قومس.
- ارنست، کاسيرر (1370)، فلسفهی روشنگري، ترجمهی يدالله موقن، تهران، انتشارات نيلوفر.
- اشرف، احمد، (1359)، موانع تاريخي رشد سرمايهداري در ايران دوره قاجار، تهران، پیام.
- …
- …
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.